Het stadje Hallstatt

Het mooie stadje Hallstatt is zeker een bezoek waard. Hallstatt ligt ongeveer 30 km van Tauplitz en ligt ingeklemd tussen een prachtig meer en de bergen. Dit dorp is kenmerkend voor de zgn. "Hallstatt-cultuur". Deze cultuur is door Unesco op de lijst van werelderfgoed geplaatst. Het gehele stadje is dus een bezienswaardigheid met als hoogtepunt de zoutmijnen van Hallstatt. Deze zoutmijnen (vandaar de naam van de regio Salzkammergut) laten veel van de geschiedenis van deze streek zien. Sinds de jaren zestig van de vorige eeuw worden de prehistorische zoutmijnen gedetailleerd onderzocht en zijn op vele plaatsen grafheuvels, grafvelden en nederzettingen gevonden. Dit onderzoek heeft vele vondsten nagelaten die voor een deel te bezichtigen zijn bij de zoutmijnen van Hallstatt.

Hallstatt
Hallstatt

mijnwerkers

De zoutmijnen

De mijnbouw in het gebied rond Hallstatt dateert al van de midden-bronstijd. Dit werd aangetoond door vondsten van gereedschappen in de zoutmijnen. In de 18e eeuw werden zelfs de mummies van verongelukte prehistorische mijnwerkers gevonden, maar deze zijn later vernietigd. Er werd in die mijnen voornamelijk zout gewonnen, dat in die dagen een zeer waardevol handelsgoed was. Deze zoutwinning was wellicht de bron van de rijkdom die in zovele grote graven tentoon wordt gespreid. Door de bijzondere omstandigheden in de zoutmijnen zijn ook leer en textiel bewaard gebleven. Zodoende weten we, dat de mijnwerkers veelal gekleed waren in een leren overkleed met daaronder wollen onderkleding. Aan de hand van de schoenmaten van het gevonden schoeisel kunnen we afleiden dat niet alleen volwassenen in de de zoutmijnen gewerkt hebben maar ook kinderen van verschillende leeftijden.

Bezoekje zoutmijnen

U moet allemaal een gekleurde overall aan (bescherming van kleding) alvorens onder begeleiding van een zeer kundige gids een rondleiding in de mijn te krijgen in diverse talen. In de mijn is op een aantal plaatsen goed uitgebeeld hoe men vroeger hier werkte. Ook erg leuk zijn de lange glijbanen waarmee de mijnwerkers zich vroeger ondergronds verplaatsten van de ene zoutlaag naar de andere. Bij een van de glijbanen is zelfs een snelheidsmeter aangebracht voor degenen die willen weten hoe hard men over de glijbaan gaat. Men verlaat de mijn met een treintje dat door een vrij smal gangetje de mijn verlaat. Kortom een aanrader.
Voor een indruk bekijk de foto's hiernaast